Kazanie Księdza Biskupa Piotra Skuchy
Wielki Piątek
Parafia p.w. Św. Mikołaja w Skale, 3 kwietnia 2026 roku
Jezus został ukrzyżowany na grobie Adama. Na wzgórzu zwanym po łacinie Calvaria, a po grecku Kranion czyli Czaszka. Golgota – po he- brajsku Gulgolet.
Pod Kalwarią jest grota Adama. Pierwsze krople zbawczej Krwi Chrystusa spadły na czaszkę Adama.
Jest to miejsce położone w samym środku świata. Zwane w mowie mieszkańców Judejską Golgotą.
W Ewangelii pojawiają się trzy grupy szyderców. Pierwszymi są przechodnie. Ci wypominają Jezusowi słowa o zburzeniu świątyni: Ejże, Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni go odbudowujesz, zejdź z krzyża i wybaw samego siebie!
Osoby w ten sposób wyszydzające Pana wyrażają przez to swą wzgardę okazywaną bezsilnemu i maltretowanemu człowiekowi. Jednocześnie jednak kuszą GO – jak to kiedyś czynił diabeł: Wybaw siebie samego! Okaż swą potęgę! Nie wiedzą, że właśnie w tym momencie dokonuje się zburzenie starej świątyni i w ten sposób budowana jest nowa świątynia.
U kresu Męki, gdy Jezus umierał na krzyżu, zasłona w świątyni rozdarła się na dwoje z góry na dół. Tylko raz w roku arcykapłan mógł przejść za zasłonę, stanąć przed obliczem Najwyższego i wypowiedzieć Jego święte imię.
Teraz, w momencie śmierci Jezusa, zasłona ta rozdarła się z góry na dół. Zawarte są w tym dwie aluzje. Po pierwsze, widoczne się staje, że skończył się czas starej świątyni w Jerozolimie i jej ofiar; że miejsce symboli i obrzędów, które wskazywały przyszłość, zajmuje teraz sam ukrzyżowany Jezus, który dokonuje pojednania nas wszystkich z Ojcem. Jednocześnie to rozdarcie zasłony świątynnej znaczy, że teraz mamy już swobodny dostęp do Boga. Do tego czasu oblicze Boga było zasłonięte. Tylko raz w roku arcykapłan mógł dokonać czynności symbolicznej, stając przed nim. Teraz sam Bóg usunął zasłonę i w Ukrzyżowanym ukazał się jako Ten, który miłuje nas aż do śmierci. Dostęp do Boga jest wolny.
Druga grupa szyderców to członkowie Sanhedrynu. Mateusz wymienia wszystkie trzy ugrupowania: kapłani, uczeni w Piśmie oraz starsi. Szyderstwo swoje formułują oni, nawiązując do Księgi Mądrości, która mówi o sprawiedliwym, że jest przeszkodą dla złego życia innych, zwie siebie synem Bożym i dlatego zostaje wydany na męki. W nawiązaniu do tych słów, członkowie Sanhedrynu mówią teraz o ukrzyżowanym Jezusie: Jeśli jest ON królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu: niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym.
Nie zdając sobie z tego sprawy, szydercy uznają tym samym, że Jezus rzeczywiście jest Tym, o którym mówi Księga Mądrości. Właśnie w sytuacji zewnętrznej bezsilności okazuje się On prawdziwym Synem Bożym.
Już Platon w dziele o Państwie. Myślał o tym, jaki los spotkałby na tym świecie sprawiedliwego, i dochodzi do wniosku, że zostałby ukrzyżowany.
Księga Mądrości być może przejęła tę myśl od filozofa, włączyła ją w Stary Testament i teraz wskazuje ona bezpośrednio na Chrystusa. Tajemnica Jezusa Chrystusa potwierdza się w tym, że szatan kusił Jezusa, aby rzucił się w dół z narożnika świątyni. Jezus i teraz nie poddaje się tej pokusie. On wie: – Bóg sam Go ocali, jednak nie w taki sposób, jak sobie wyobrażają ludzie. Zmartwychwstanie jest tym wydarzeniem, w którym Bóg wybawia Go ze śmierci i potwierdza, że jest Jego Synem.
Trzecią grupą szyderców są ci, którzy zostali ukrzyżowani razem z Jezusem. Byli to złoczyńcy, tacy jak Barabasz. Oni zaś powtórnie zawołali: Nie tego, lecz Barabasza! A Barabasz był zbrodniarzem. J 18,40.
Jasne jest, że zostali oni zakwalifikowani jako bojownicy ruchu oporu, których – jako przestępców – Rzymianie określali po prostu mianem rozbójników. Zostali ukrzyżowani razem z Jezusem, ponieważ uznano ich za winnych tego samego przestępstwa: przeciwstawianie się władzy Rzymu. Czyn Jezusa jest oczywiście innego rodzaju niż przestępstwo tamtych dwóch, którzy może razem z Barabaszem brali udział w tym samym powstaniu. Piłat dobrze wie, że Jezus o niczym takim nie my- ślał, i dlatego jako tytuł przestępstwa Jezusa sformułował w następujący sposób: Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski.
Do tego czasu Jezu unika tytułu Mesjasza lub króla, chcąc tym sposobem zapobiec fałszywym interpretacjom. Teraz tytuł Król może być widoczny dla wszystkich. W trzech znanych wtedy językach Jezus zostaje publicznie ogłoszony Królem.
Zrozumiałe jest, że członków Sanhedrynu obraził ten tytuł; Piłat chciał w nim z pewnością wyrazić także swój cynizm w stosunku do władz żydowskich i – z opóźnieniem wprawdzie – zemścić się nad nimi. Jednak napis ten, równający się uroczystemu ogłoszeniu Jezusa Królem, jest teraz widoczny dla całej historii świata Jezus został wywyższony.
Krzyż jest Jego tronem, z którego przyciąga świat ku sobie w sposób, którego nie mogli zrozumieć ani Piłat, ani członkowie Sanhedrynu.
Z dwóch ukrzyżowanych razem z Jezusem tylko jeden przyłączył się do wyszydzania Go. Drugi przyjmuje tajemnicę Jezusa. Wie i widzi, że Jego przestępstwo było zupełnie innego rodzaju, że Jezus nie uciekał się do przemocy.
A teraz widzi, że Ten razem z nim ukrzyżowany rzeczywiście ukazuje oblicze Boga, jest Synem Bożym. Dlatego prosi Go: Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.
Nie wiemy, jak ten sprawiedliwy rozbójnik dokładnie wyobraża sobie przyjście Jezusa do swego królestwa. Widocznie jednak właśnie na krzyżu zrozumiał, że ten Bezsilny jest rzeczywistym Królem – tym, którego oczekuje Izrael, i obok którego on sam chce się znajdować nie tylko na krzyżu, lecz także w chwale nieba.
Odpowiedź Jezusa przewyższa jego oczekiwania. Zamiast bliżej nieokreślonej przyszłości pojawia się dzisiaj Jezusa. Dziś będziesz ze Mną w raju.
Również te słowa są tajemnicze, jednak z całą pewnością ukazują nam to jedno: Jezus wiedział, że wejdzie bezpośrednio do wspólnoty z Ojcem – że raj mógł obiecać już dzisiaj. Wiedział, że z powrotem doprowadzi człowieka do raju, który on kiedyś utracił – do przebywania razem z Bogiem, na którym polega prawdziwe zbawienie człowieka. I w ten sposób w dziejach chrześcijańskiej pobożności dobry łotr stał się obrazem nadziei i pocieszającej pewności, że miłosierdzie Boże może nas dosięgnąć także w ostatnim momencie – jest pewność, że człowiek nie na próżno modli się o dobroć Boga. Taką właśnie modlitwę spotykamy: Tyś odpuścił Magdalenie, dał łotrowi przebaczenie, ufam też i ja w zbawienie.
Titulus = napis winy na krzyżu był w trzech językach. Po hebrajsku, po grecku i po łacinie. Jeszuah hanazri melek haje- hudim. = Jezus Nazareński Król Żydowski. INRI Houtos estin Jesous ho basileus toon loudaioon. Jesus Nazarenus Rex Judeorum. Jezus Nazareński Król Żydowski. INRI.
